Mémo des formes à connaître : déclinaisons, adjectifs, pronoms, conjugaison de λύω, εἰμί, des verbes contractes et de δίδωμι, et participes déclinés. Les cas suivent l’ordre français : nominatif, accusatif, génitif, datif.
1. Déclinaisons
Deuxième déclinaison et déclinaison des principaux thèmes en consonne, voyelle et diphtongue.
Deuxième déclinaison
| Nombre |
Cas |
Masculin / féminin
λόγος |
Neutre
ἔργον |
| Singulier |
Nominatif |
λόγος |
ἔργον |
| Vocatif |
λόγε |
ἔργον |
| Accusatif |
λόγον |
ἔργον |
| Génitif |
λόγου |
ἔργου |
| Datif |
λόγῳ |
ἔργῳ |
| Pluriel |
Nominatif / vocatif |
λόγοι |
ἔργα |
| Accusatif |
λόγους |
ἔργα |
| Génitif |
λόγων |
ἔργων |
| Datif |
λόγοις |
ἔργοις |
Quelques thèmes en consonne
| Nombre |
Cas |
-κ : thème σαρκ- |
-τιδ : thème χαριτ- |
-ματ : thème ονοματ- |
-ρ : thème σωτηρ- |
-ς : thème γενος- |
| Singulier |
Nom. / voc. |
σάρξ |
χάρις |
ὄνομα |
σωτήρ |
γένος |
| Accusatif |
σάρκα |
χάριν |
ὄνομα |
σωτῆρα |
γένος |
| Génitif |
σαρκός |
χάριτος |
ὀνόματος |
σωτῆρος |
γένους |
| Datif |
σαρκί |
χάριτι |
ὀνόματι |
σωτῆρι |
γένει |
| Pluriel |
Nom. / voc. |
σάρκες |
χάριτες |
ὀνόματα |
σωτῆρες |
γένη |
| Accusatif |
σάρκας |
χάριτας |
ὀνόματα |
σωτῆρας |
γένη |
| Génitif |
σαρκῶν |
χαρίτων |
ὀνομάτων |
σωτήρων |
γενῶν |
| Datif |
σαρξίν |
χάρισιν |
ὀνόμασιν |
σωτῆρσιν |
γένεσιν |
Quelques thèmes en voyelle et diphtongue
| Nombre |
Cas |
-ι : thème πολι- |
-υ : thème ἰχθυ- |
-ευ : thème βασιλευ- |
| Singulier |
Nominatif |
πόλις |
ἰχθύς |
βασιλεύς |
| Vocatif |
πόλι |
ἰχθύ |
βασιλεῦ |
| Accusatif |
πόλιν |
ἰχθύν |
βασιλέα |
| Génitif |
πόλεως |
ἰχθύος |
βασιλέως |
| Datif |
πόλει |
ἰχθύϊ |
βασιλεῖ |
| Pluriel |
Nom. / voc. |
πόλεις |
ἰχθύες |
βασιλεῖς |
| Accusatif |
πόλεις |
ἰχθύας |
βασιλεῖς |
| Génitif |
πόλεων |
ἰχθύων |
βασιλέων |
| Datif |
πόλεσιν |
ἰχθύσιν |
βασιλεῦσιν |
2. Adjectifs
Première classe — ἀγαθός, ἀγαθή / ἁγία, ἀγαθόν
| Nombre |
Cas |
Masculin |
Féminin (ἀγαθή) |
Féminin (ἁγία) |
Neutre |
| Singulier |
Nominatif |
ἀγαθός |
ἀγαθή |
ἁγία |
ἀγαθόν |
| Accusatif |
ἀγαθόν |
ἀγαθήν |
ἁγίαν |
ἀγαθόν |
| Génitif |
ἀγαθοῦ |
ἀγαθῆς |
ἁγίας |
ἀγαθοῦ |
| Datif |
ἀγαθῷ |
ἀγαθῇ |
ἁγίᾳ |
ἀγαθῷ |
| Pluriel |
Nominatif |
ἀγαθοί |
ἀγαθαί |
ἅγιαι |
ἀγαθά |
| Accusatif |
ἀγαθούς |
ἀγαθάς |
ἁγίας |
ἀγαθά |
| Génitif |
ἀγαθῶν |
ἀγαθῶν |
ἁγίων |
ἀγαθῶν |
| Datif |
ἀγαθοῖς |
ἀγαθαῖς |
ἁγίαις |
ἀγαθοῖς |
Deuxième classe (adjectifs à deux terminaisons)
πλείων, πλεῖον (comparatif)
| Nombre |
Cas |
Masculin / Féminin |
Neutre |
| Singulier |
Nominatif |
πλείων |
πλεῖον |
| Accusatif |
πλείονα |
πλεῖον |
| Génitif |
πλείονος |
πλείονος |
| Datif |
πλείονι |
πλείονι |
| Pluriel |
Nominatif |
πλείονες |
πλείονα |
| Accusatif |
πλείονας |
πλείονα |
| Génitif |
πλειόνων |
πλειόνων |
| Datif |
πλείοσιν |
πλείοσιν |
ἀληθής, ἀληθές (thème en -ς)
| Nombre |
Cas |
Masculin / Féminin |
Neutre |
| Singulier |
Nominatif |
ἀληθής |
ἀληθές |
| Accusatif |
ἀληθῆ |
ἀληθές |
| Génitif |
ἀληθοῦς |
ἀληθοῦς |
| Datif |
ἀληθεῖ |
ἀληθεῖ |
| Pluriel |
Nominatif |
ἀληθεῖς |
ἀληθῆ |
| Accusatif |
ἀληθεῖς |
ἀληθῆ |
| Génitif |
ἀληθῶν |
ἀληθῶν |
| Datif |
ἀληθέσιν |
ἀληθέσιν |
Troisième classe — πᾶς, πᾶσα, πᾶν
| Nombre |
Cas |
Masculin |
Féminin |
Neutre |
| Singulier |
Nominatif |
πᾶς |
πᾶσα |
πᾶν |
| Accusatif |
πάντα |
πᾶσαν |
πᾶν |
| Génitif |
παντός |
πάσης |
παντός |
| Datif |
παντί |
πάσῃ |
παντί |
| Pluriel |
Nominatif |
πάντες |
πᾶσαι |
πάντα |
| Accusatif |
πάντας |
πάσας |
πάντα |
| Génitif |
πάντων |
πασῶν |
πάντων |
| Datif |
πᾶσιν |
πάσαις |
πᾶσιν |
Autres adjectifs irréguliers
μέγας, μεγάλη, μέγα
| Nombre |
Cas |
Masculin |
Féminin |
Neutre |
| Singulier |
Nominatif / vocatif |
μέγας |
μεγάλη |
μέγα |
| Accusatif |
μέγαν |
μεγάλην |
μέγα |
| Génitif |
μεγάλου |
μεγάλης |
μεγάλου |
| Datif |
μεγάλῳ |
μεγάλῃ |
μεγάλῳ |
| Pluriel |
Nominatif |
μεγάλοι |
μεγάλαι |
μεγάλα |
| Accusatif |
μεγάλους |
μεγάλας |
μεγάλα |
| Génitif |
μεγάλων |
μεγάλων |
μεγάλων |
| Datif |
μεγάλοις |
μεγάλαις |
μεγάλοις |
πολύς, πολλή, πολύ
| Nombre |
Cas |
Masculin |
Féminin |
Neutre |
| Singulier |
Nominatif / vocatif |
πολύς |
πολλή |
πολύ |
| Accusatif |
πολύν |
πολλήν |
πολύ |
| Génitif |
πολλοῦ |
πολλῆς |
πολλοῦ |
| Datif |
πολλῷ |
πολλῇ |
πολλῷ |
| Pluriel |
Nominatif |
πολλοί |
πολλαί |
πολλά |
| Accusatif |
πολλούς |
πολλάς |
πολλά |
| Génitif |
πολλῶν |
πολλῶν |
πολλῶν |
| Datif |
πολλοῖς |
πολλαῖς |
πολλοῖς |
3. Pronoms personnels
| Nombre |
Cas |
1re personne |
2e personne |
3e personne |
| Singulier |
Nominatif |
ἐγώ |
σύ |
αὐτός -ή -ό |
| Accusatif |
με, ἐμέ |
σε |
αὐτόν -ήν -ό |
| Génitif |
μου, ἐμοῦ |
σου |
αὐτοῦ -ῆς -οῦ |
| Datif |
μοι, ἐμοί |
σοι |
αὐτῷ -ῇ -ῷ |
| Pluriel |
Nominatif |
ἡμεῖς |
ὑμεῖς |
αὐτοί -αί -ά |
| Accusatif |
ἡμᾶς |
ὑμᾶς |
αὐτούς -άς -ά |
| Génitif |
ἡμῶν |
ὑμῶν |
αὐτῶν -ῶν -ῶν |
| Datif |
ἡμῖν |
ὑμῖν |
αὐτοῖς -αῖς -οῖς |
4. Pronoms interrogatifs — τίς, τί
| Cas |
Masculin / féminin |
Fréq. |
Neutre |
Fréq. |
| Nominatif |
τίς — qui ? |
142 |
τί — quoi ? / que ? |
67 |
| Accusatif |
τίνα — qui ? lequel ? |
23 |
τί — quoi ? / que ? |
270 |
| Génitif |
τίνος — de qui ? |
11 |
τίνος — de quoi ? |
2 |
| Datif |
τίνι — à qui ? |
7 |
τίνι — à quoi ? |
11 |
| PLURIELS |
| Nominatif |
τίνες — qui ? |
5 |
τίνα — quelles choses ? |
1 |
| Accusatif |
τίνας — qui ? |
2 |
τίνα — quelles choses ? |
0 |
| Génitif |
τίνων — de qui ? / de quoi ? |
2 |
τίνων — de quelles choses ? |
1 |
| Datif |
τίσι(ν) — à qui ? |
2 |
τίσι(ν) — à quoi ? |
0 |
5. Pronoms indéfinis — τις, τι
| Cas |
Masculin / féminin |
Fréq. |
Neutre |
Fréq. |
| Nominatif |
τις — quelqu’un / personne |
233 |
τι — quelque chose |
12 |
| Accusatif |
τινά — quelqu’un |
40 |
τι — quelque chose |
87 |
| Génitif |
τινός — de quelqu’un |
18 |
τινός — de quelque chose |
3 |
| Datif |
τινί — à quelqu’un |
12 |
τινί — à quelque chose |
1 |
| PLURIELS |
| Nominatif |
τινές — certains / quelques-uns |
76 |
τινά — certaines choses / quelques |
1 |
| Accusatif |
τινάς — certains / quelques-uns |
24 |
τινά — certaines choses / quelques |
2 |
| Génitif |
τινῶν |
9 |
τινῶν |
1 |
| Datif |
τισί(ν) — à certains / à quelques-uns |
4 |
τισί(ν) — à certaines choses |
0 |
6. Conjugaison — verbes actifs
Matrices complètes pour λύω (et aoriste 2 de βάλλω).
Présent, imparfait et futur
| Mode |
Pers. |
Présent |
Imparfait |
Futur |
| Ind |
1 sg |
λύω |
ἔλυον |
λύσω |
| 2 sg |
λύεις |
ἔλυες |
λύσεις |
| 3 sg |
λύει |
ἔλυεν |
λύσει |
| 1 pl |
λύομεν |
ἐλύομεν |
λύσομεν |
| 2 pl |
λύετε |
ἐλύετε |
λύσετε |
| 3 pl |
λύουσιν |
ἔλυον |
λύσουσιν |
| Imp |
2 sg |
λῦε |
- |
- |
| 3 sg |
λυέτω |
- |
- |
| 2 pl |
λύετε |
- |
- |
| 3 pl |
λυέτωσαν |
- |
- |
| Inf |
- |
λύειν |
- |
λύσειν |
| Subj |
1 sg |
λύω |
- |
- |
| 2 sg |
λύῃς |
- |
- |
| 3 sg |
λύῃ |
- |
- |
| 1 pl |
λύωμεν |
- |
- |
| 2 pl |
λύητε |
- |
- |
| 3 pl |
λύωσιν |
- |
- |
| Part |
M |
λύων |
- |
λύσων |
| F |
λύουσα |
- |
λύσουσα |
| N |
λῦον |
- |
λῦσον |
Aoriste 1, aoriste 2, parfait et plus-que-parfait
| Mode |
Pers. |
Aoriste 1 |
Aoriste 2 (βάλλω) |
Parfait |
Plus-que-parfait |
| Ind |
1 sg |
ἔλυσα |
ἔβαλον |
λέλυκα |
ἐλελύκειν |
| 2 sg |
ἔλυσας |
ἔβαλες |
λέλυκας |
ἐλελύκεις |
| 3 sg |
ἔλυσεν |
ἔβαλεν |
λέλυκεν |
ἐλελύκει |
| 1 pl |
ἐλύσαμεν |
ἐβάλομεν |
λελύκαμεν |
ἐλελύκειμεν |
| 2 pl |
ἐλύσατε |
ἐβάλετε |
λελύκατε |
ἐλελύκειτε |
| 3 pl |
ἔλυσαν |
ἔβαλον |
λελύκασιν |
ἐλελύκεισαν |
| Imp |
2 sg |
λῦσον |
βάλε |
- |
- |
| 3 sg |
λυσάτω |
βαλέτω |
- |
- |
| 2 pl |
λύσατε |
βάλετε |
- |
- |
| 3 pl |
λυσάτωσαν |
βαλέτωσαν |
- |
- |
| Inf |
- |
λῦσαι |
βαλεῖν |
λελυκέναι |
- |
| Subj |
1 sg |
λύσω |
βάλω |
λελύκω |
- |
| 2 sg |
λύσῃς |
βάλῃς |
λελύκῃς |
- |
| 3 sg |
λύσῃ |
βάλῃ |
λελύκῃ |
- |
| 1 pl |
λύσωμεν |
βάλωμεν |
λελύκωμεν |
- |
| 2 pl |
λύσητε |
βάλητε |
λελύκητε |
- |
| 3 pl |
λύσωσιν |
βάλωσιν |
λελύκωσιν |
- |
| Part |
M |
λύσας |
βαλών |
λελυκώς |
- |
| F |
λύσασα |
βαλοῦσα |
λελυκυῖα |
- |
| N |
λῦσαν |
βαλόν |
λελυκός |
- |
7. Conjugaison — médio-passif
Paradigmes présent, imparfait, parfait, plus-que-parfait, et comparaison côte à côte du futur/aoriste moyen et du futur/aoriste passif.
Le médio-passif des verbes en -ω : présent, imparfait, parfait, plus-que-parfait
| Mode |
Pers. |
Présent |
Imparfait |
Parfait |
Plus-que-parfait |
| Ind |
1 sg |
λύομαι |
ἐλυόμην |
λέλυμαι |
ἐλελύμην |
| 2 sg |
λύῃ |
ἐλύου |
λέλυσαι |
ἐλέλυσο |
| 3 sg |
λύεται |
ἐλύετο |
λέλυται |
ἐλέλυτο |
| 1 pl |
λυόμεθα |
ἐλυόμεθα |
λελύμεθα |
ἐλελύμεθα |
| 2 pl |
λύεσθε |
ἐλύεσθε |
λέλυσθε |
ἐλέλυσθε |
| 3 pl |
λύονται |
ἐλύοντο |
λέλυνται |
ἐλέλυντο |
| Imp |
2 sg |
λύου |
- |
λέλυσο |
- |
| 3 sg |
λυέσθω |
- |
λελύσθω |
- |
| 2 pl |
λύεσθε |
- |
λέλυσθε |
- |
| 3 pl |
λυέσθωσαν |
- |
- |
- |
| Inf |
- |
λύεσθαι |
- |
λελύσθαι |
- |
| Subj |
1 sg |
λύωμαι |
- |
- |
- |
| 2 sg |
λύῃ |
- |
- |
- |
| 3 sg |
λύηται |
- |
- |
- |
| 1 pl |
λυώμεθα |
- |
- |
- |
| 2 pl |
λύησθε |
- |
- |
- |
| 3 pl |
λύωνται |
- |
- |
- |
| Part |
M |
λυόμενος |
- |
λελυμένος |
- |
| F |
λυομένη |
- |
λελυμένη |
- |
| N |
λυόμενον |
- |
λελυμένον |
- |
Le futur et aoriste moyen
| Mode |
Pers. |
Futur |
Aoriste 1 |
Aoriste 2 |
| Ind |
1 sg |
λύσομαι |
ἐλυσάμην |
ἐγενόμην |
| 2 sg |
λύσῃ |
ἐλύσω |
ἐγένου |
| 3 sg |
λύσεται |
ἐλύσατο |
ἐγένετο |
| 1 pl |
λυσόμεθα |
ἐλυσάμεθα |
ἐγενόμεθα |
| 2 pl |
λύσεσθε |
ἐλύσασθε |
ἐγένεσθε |
| 3 pl |
λύσονται |
ἐλύσαντο |
ἐγένοντο |
| Imp |
2 sg |
- |
λῦσαι |
γενοῦ |
| 3 sg |
- |
λυσάσθω |
γενέσθω |
| 2 pl |
- |
λύσασθε |
γένεσθε |
| 3 pl |
- |
λυσάσθωσαν |
γενέσθωσαν |
| Inf |
- |
λύσεσθαι |
λύσασθαι |
γενέσθαι |
| Subj |
1 sg |
- |
λύσωμαι |
γένωμαι |
| 2 sg |
- |
λύσῃ |
γένῃ |
| 3 sg |
- |
λύσηται |
γένηται |
| 1 pl |
- |
λυσώμεθα |
γενώμεθα |
| 2 pl |
- |
λύσησθε |
γένησθε |
| 3 pl |
- |
λύσωνται |
γένωνται |
| Part |
M |
- |
λυσάμενος |
γενόμενος |
| F |
- |
λυσαμένη |
γενομένη |
| N |
- |
λυσάμενον |
γενόμενον |
Le futur et aoriste passif
| Mode |
Pers. |
Futur |
Aoriste 1 |
Aoriste 2 |
| Ind |
1 sg |
λυθήσομαι |
ἐλύθην |
ἐγράφην |
| 2 sg |
λυθήσῃ |
ἐλύθης |
ἐγράφης |
| 3 sg |
λυθήσεται |
ἐλύθη |
ἐγράφη |
| 1 pl |
λυθησόμεθα |
ἐλύθημεν |
ἐγράφημεν |
| 2 pl |
λυθήσεσθε |
ἐλύθητε |
ἐγράφητε |
| 3 pl |
λυθήσονται |
ἐλύθησαν |
ἐγράφησαν |
| Imp |
2 sg |
- |
λύθητι |
γράφηθι |
| 3 sg |
- |
λυθήτω |
γραφήτω |
| 2 pl |
- |
λύθητε |
γράφητε |
| 3 pl |
- |
λυθήτωσαν |
γραφήτωσαν |
| Inf |
- |
λυθήσεσθαι |
λυθῆναι |
γραφῆναι |
| Subj |
1 sg |
- |
λυθῶ |
γραφῶ |
| 2 sg |
- |
λυθῇς |
γραφῇς |
| 3 sg |
- |
λυθῇ |
γραφῇ |
| 1 pl |
- |
λυθῶμεν |
γραφῶμεν |
| 2 pl |
- |
λυθῆτε |
γραφῆτε |
| 3 pl |
- |
λυθῶσιν |
γραφῶσιν |
| Part |
M |
λυθησόμενος |
λυθείς |
γραφείς |
| F |
λυθησομένη |
λυθεῖσα |
γραφεῖσα |
| N |
λυθησόμενον |
λυθέν |
γραφέν |
8. Le verbe εἰμί (être)
Présent, imparfait et futur. Le futur se conjugue comme un moyen.
Présent, imparfait et futur
| Mode | Pers. | Présent | Imparfait | Futur |
|---|
| Ind | 1 sg | εἰμί | ἤμην | ἔσομαι |
| 2 sg | εἶ | ἦς ou ἦσθα | ἔσῃ |
| 3 sg | ἐστίν | ἦν | ἔσται |
| 1 pl | ἐσμέν | ἦμεν ou ἤμεθα | ἐσόμεθα |
| 2 pl | ἐστέ | ἦτε | ἔσεσθε |
| 3 pl | εἰσίν | ἦσαν | ἔσονται |
| Imp | 2 sg | ἴσθι | — | — |
| 3 sg | ἔστω ou ἤτω | — | — |
| 2 pl | ἔστε | — | — |
| 3 pl | ἔστωσαν | — | — |
| Subj | 1 sg | ὦ | — | — |
| 2 sg | ᾖς | — | — |
| 3 sg | ᾖ | — | — |
| 1 pl | ὦμεν | — | — |
| 2 pl | ἦτε | — | — |
| 3 pl | ὦσιν | — | — |
| Opt | 1 sg | εἴην | — | — |
| 2 sg | εἴης | — | — |
| 3 sg | εἴη | — | — |
| 1 pl | εἴημεν | — | — |
| 2 pl | εἴητε | — | — |
| 3 pl | εἴησαν | — | — |
| Inf | — | εἶναι | — | ἔσεσθαι |
| Part | M | ὤν, ὄντος | — | — |
| F | οὖσα, οὔσης | — | — |
| N | ὄν, ὄντος | — | ἐσόμενον |
Le participe présent complet est dans la section « Participes déclinés ». Participe futur neutre : ἐσόμενον (Lc 22,49).
9. Verbes contractes en -εω — φιλέω (aimer)
Présent et imparfait complets ; pour les autres temps, une forme repère par mode. Au présent et à l’imparfait, une seule forme sert de moyen et de passif (médio-passif).
Actif : présent et imparfait
| Mode | Pers. | Présent | Imparfait |
|---|
| Ind | 1 sg | φιλῶ | ἐφίλουν |
| 2 sg | φιλεῖς | ἐφίλεις |
| 3 sg | φιλεῖ | ἐφίλει |
| 1 pl | φιλοῦμεν | ἐφιλοῦμεν |
| 2 pl | φιλεῖτε | ἐφιλεῖτε |
| 3 pl | φιλοῦσιν | ἐφίλουν |
| Imp | 2 sg | φίλει | — |
| 3 sg | φιλείτω | — |
| 2 pl | φιλεῖτε | — |
| 3 pl | φιλείτωσαν | — |
| Subj | 1 sg | φιλῶ | — |
| 2 sg | φιλῇς | — |
| 3 sg | φιλῇ | — |
| 1 pl | φιλῶμεν | — |
| 2 pl | φιλῆτε | — |
| 3 pl | φιλῶσιν | — |
| Opt | 1 sg | φιλοῖμι | — |
| 2 sg | φιλοῖς | — |
| 3 sg | φιλοῖ | — |
| 1 pl | φιλοῖμεν | — |
| 2 pl | φιλοῖτε | — |
| 3 pl | φιλοῖεν | — |
| Inf | — | φιλεῖν | — |
| Part | M | φιλῶν, φιλοῦντος | — |
| F | φιλοῦσα, φιλούσης | — |
| N | φιλοῦν, φιλοῦντος | — |
Actif : futur, aoriste, parfait, plus-que-parfait — formes principales
Une seule forme par mode : 1re personne du singulier (2e à l’impératif).
| Mode | Pers. | Futur | Aoriste | Parfait | Plus-que-parfait |
|---|
| Ind | 1 sg | φιλήσω | ἐφίλησα | πεφίληκα | ἐπεφιλήκειν |
| Imp | 2 sg | — | φίλησον | — | — |
| Subj | 1 sg | — | φιλήσω | — | — |
| Opt | 1 sg | — | φιλήσαιμι | — | — |
| Inf | — | φιλήσειν | φιλῆσαι | πεφιληκέναι | — |
| Part | M | φιλήσων, φιλήσοντος | φιλήσας, φιλήσαντος | πεφιληκώς, πεφιληκότος | — |
Médio-passif : présent et imparfait
| Mode | Pers. | Présent | Imparfait |
|---|
| Ind | 1 sg | φιλοῦμαι | ἐφιλούμην |
| 2 sg | φιλῇ | ἐφιλοῦ |
| 3 sg | φιλεῖται | ἐφιλεῖτο |
| 1 pl | φιλούμεθα | ἐφιλούμεθα |
| 2 pl | φιλεῖσθε | ἐφιλεῖσθε |
| 3 pl | φιλοῦνται | ἐφιλοῦντο |
| Imp | 2 sg | φιλοῦ | — |
| 3 sg | φιλείσθω | — |
| 2 pl | φιλεῖσθε | — |
| 3 pl | φιλείσθωσαν | — |
| Subj | 1 sg | φιλῶμαι | — |
| 2 sg | φιλῇ | — |
| 3 sg | φιλῆται | — |
| 1 pl | φιλώμεθα | — |
| 2 pl | φιλῆσθε | — |
| 3 pl | φιλῶνται | — |
| Opt | 1 sg | φιλοίμην | — |
| 2 sg | φιλοῖο | — |
| 3 sg | φιλοῖτο | — |
| 1 pl | φιλοίμεθα | — |
| 2 pl | φιλοῖσθε | — |
| 3 pl | φιλοῖντο | — |
| Inf | — | φιλεῖσθαι | — |
| Part | M | φιλούμενος, φιλουμένου | — |
| F | φιλουμένη, φιλουμένης | — |
| N | φιλούμενον, φιλουμένου | — |
Moyen, passif et parfait médio-passif — formes principales
Une seule forme par mode : 1re personne du singulier (2e à l’impératif).
| Mode | Pers. | Moyen | Passif | Médio-passif |
|---|
| Futur | Aoriste | Futur | Aoriste | Parfait | Plus-que-parfait |
|---|
| Ind | 1 sg | φιλήσομαι | ἐφιλησάμην | φιληθήσομαι | ἐφιλήθην | πεφίλημαι | ἐπεφιλήμην |
| Imp | 2 sg | — | φίλησαι | — | φιλήθητι | πεφίλησο | — |
| Subj | 1 sg | — | φιλήσωμαι | — | φιληθῶ | πεφιλημένος ὦ | — |
| Opt | 1 sg | — | φιλησαίμην | — | φιληθείην | — | — |
| Inf | — | φιλήσεσθαι | φιλήσασθαι | φιληθήσεσθαι | φιληθῆναι | πεφιλῆσθαι | — |
| Part | M | φιλησόμενος, φιλησομένου | φιλησάμενος, φιλησαμένου | φιληθησόμενος, φιληθησομένου | φιληθείς, φιληθέντος | πεφιλημένος, πεφιλημένου | — |
10. Verbes contractes en -αω — τιμάω (honorer)
Présent et imparfait complets ; pour les autres temps, une forme repère par mode.
Actif : présent et imparfait
| Mode | Pers. | Présent | Imparfait |
|---|
| Ind | 1 sg | τιμῶ | ἐτίμων |
| 2 sg | τιμᾷς | ἐτίμας |
| 3 sg | τιμᾷ | ἐτίμα |
| 1 pl | τιμῶμεν | ἐτιμῶμεν |
| 2 pl | τιμᾶτε | ἐτιμᾶτε |
| 3 pl | τιμῶσιν | ἐτίμων |
| Imp | 2 sg | τίμα | — |
| 3 sg | τιμάτω | — |
| 2 pl | τιμᾶτε | — |
| 3 pl | τιμάτωσαν | — |
| Subj | 1 sg | τιμῶ | — |
| 2 sg | τιμᾷς | — |
| 3 sg | τιμᾷ | — |
| 1 pl | τιμῶμεν | — |
| 2 pl | τιμᾶτε | — |
| 3 pl | τιμῶσιν | — |
| Opt | 1 sg | τιμῷμι | — |
| 2 sg | τιμῷς | — |
| 3 sg | τιμῷ | — |
| 1 pl | τιμῷμεν | — |
| 2 pl | τιμῷτε | — |
| 3 pl | τιμῷεν | — |
| Inf | — | τιμᾶν | — |
| Part | M | τιμῶν, τιμῶντος | — |
| F | τιμῶσα, τιμώσης | — |
| N | τιμῶν, τιμῶντος | — |
Actif : futur, aoriste, parfait, plus-que-parfait — formes principales
Une seule forme par mode : 1re personne du singulier (2e à l’impératif).
| Mode | Pers. | Futur | Aoriste | Parfait | Plus-que-parfait |
|---|
| Ind | 1 sg | τιμήσω | ἐτίμησα | τετίμηκα | ἐτετιμήκειν |
| Imp | 2 sg | — | τίμησον | τετίμηκε | — |
| Subj | 1 sg | — | τιμήσω | τετιμήκω | — |
| Opt | 1 sg | — | τιμήσαιμι | — | — |
| Inf | — | τιμήσειν | τιμῆσαι | τετιμηκέναι | — |
| Part | M | τιμήσων, τιμήσοντος | τιμήσας, τιμήσαντος | τετιμηκώς, τετιμηκότος | — |
Médio-passif : présent et imparfait
| Mode | Pers. | Présent | Imparfait |
|---|
| Ind | 1 sg | τιμῶμαι | ἐτιμώμην |
| 2 sg | τιμᾷ | ἐτιμῶ |
| 3 sg | τιμᾶται | ἐτιμᾶτο |
| 1 pl | τιμώμεθα | ἐτιμώμεθα |
| 2 pl | τιμᾶσθε | ἐτιμᾶσθε |
| 3 pl | τιμῶνται | ἐτιμῶντο |
| Imp | 2 sg | τιμῶ | — |
| 3 sg | τιμάσθω | — |
| 2 pl | τιμᾶσθε | — |
| 3 pl | τιμάσθωσαν | — |
| Subj | 1 sg | τιμῶμαι | — |
| 2 sg | τιμᾷ | — |
| 3 sg | τιμᾶται | — |
| 1 pl | τιμώμεθα | — |
| 2 pl | τιμᾶσθε | — |
| 3 pl | τιμῶνται | — |
| Opt | 1 sg | τιμῴμην | — |
| 2 sg | τιμῷο | — |
| 3 sg | τιμῷτο | — |
| 1 pl | τιμῴμεθα | — |
| 2 pl | τιμῷσθε | — |
| 3 pl | τιμῷντο | — |
| Inf | — | τιμᾶσθαι | — |
| Part | M | τιμώμενος, τιμωμένου | — |
| F | τιμωμένη, τιμωμένης | — |
| N | τιμώμενον, τιμωμένου | — |
Moyen, passif et parfait médio-passif — formes principales
Une seule forme par mode : 1re personne du singulier (2e à l’impératif).
| Mode | Pers. | Moyen | Passif | Médio-passif |
|---|
| Futur | Aoriste | Futur | Aoriste | Parfait | Plus-que-parfait |
|---|
| Ind | 1 sg | τιμήσομαι | ἐτιμησάμην | τιμηθήσομαι | ἐτιμήθην | τετίμημαι | ἐτετιμήμην |
| Imp | 2 sg | — | τίμησαι | — | τιμήθητι | τετίμησο | — |
| Subj | 1 sg | — | τιμήσωμαι | — | τιμηθῶ | τετιμημένος ὦ | — |
| Opt | 1 sg | — | τιμησαίμην | — | τιμηθείην | — | — |
| Inf | — | τιμήσεσθαι | τιμήσασθαι | τιμηθήσεσθαι | τιμηθῆναι | τετιμῆσθαι | — |
| Part | M | τιμησόμενος, τιμησομένου | τιμησάμενος, τιμησαμένου | τιμηθησόμενος, τιμηθησομένου | τιμηθείς, τιμηθέντος | τετιμημένος, τετιμημένου | — |
11. Verbes contractes en -οω — δηλόω (rendre clair)
Présent et imparfait complets ; pour les autres temps, une forme repère par mode.
Actif : présent et imparfait
| Mode | Pers. | Présent | Imparfait |
|---|
| Ind | 1 sg | δηλῶ | ἐδήλουν |
| 2 sg | δηλοῖς | ἐδήλους |
| 3 sg | δηλοῖ | ἐδήλου |
| 1 pl | δηλοῦμεν | ἐδηλοῦμεν |
| 2 pl | δηλοῦτε | ἐδηλοῦτε |
| 3 pl | δηλοῦσιν | ἐδήλουν |
| Imp | 2 sg | δήλου | — |
| 3 sg | δηλούτω | — |
| 2 pl | δηλοῦτε | — |
| 3 pl | δηλούτωσαν | — |
| Subj | 1 sg | δηλῶ | — |
| 2 sg | δηλοῖς | — |
| 3 sg | δηλοῖ | — |
| 1 pl | δηλῶμεν | — |
| 2 pl | δηλῶτε | — |
| 3 pl | δηλῶσιν | — |
| Opt | 1 sg | δηλοῖμι | — |
| 2 sg | δηλοῖς | — |
| 3 sg | δηλοῖ | — |
| 1 pl | δηλοῖμεν | — |
| 2 pl | δηλοῖτε | — |
| 3 pl | δηλοῖεν | — |
| Inf | — | δηλοῦν | — |
| Part | M | δηλῶν, δηλοῦντος | — |
| F | δηλοῦσα, δηλούσης | — |
| N | δηλοῦν, δηλοῦντος | — |
Actif : futur, aoriste, parfait, plus-que-parfait — formes principales
Une seule forme par mode : 1re personne du singulier (2e à l’impératif).
| Mode | Pers. | Futur | Aoriste | Parfait | Plus-que-parfait |
|---|
| Ind | 1 sg | δηλώσω | ἐδήλωσα | δεδήλωκα | ἐδεδηλώκειν |
| Imp | 2 sg | — | δήλωσον | δεδήλωκε | — |
| Subj | 1 sg | — | δηλώσω | — | — |
| Opt | 1 sg | — | δηλώσαιμι | — | — |
| Inf | — | δηλώσειν | δηλῶσαι | δεδηλωκέναι | — |
| Part | M | δηλώσων, δηλώσοντος | δηλώσας, δηλώσαντος | δεδηλωκώς, δεδηλωκότος | — |
Médio-passif : présent et imparfait
| Mode | Pers. | Présent | Imparfait |
|---|
| Ind | 1 sg | δηλοῦμαι | ἐδηλούμην |
| 2 sg | δηλοῖ | ἐδηλοῦ |
| 3 sg | δηλοῦται | ἐδηλοῦτο |
| 1 pl | δηλούμεθα | ἐδηλούμεθα |
| 2 pl | δηλοῦσθε | ἐδηλοῦσθε |
| 3 pl | δηλοῦνται | ἐδηλοῦντο |
| Imp | 2 sg | δηλοῦ | — |
| 3 sg | δηλούσθω | — |
| 2 pl | δηλοῦσθε | — |
| 3 pl | δηλούσθωσαν | — |
| Subj | 1 sg | δηλῶμαι | — |
| 2 sg | δηλοῖ | — |
| 3 sg | δηλῶται | — |
| 1 pl | δηλώμεθα | — |
| 2 pl | δηλῶσθε | — |
| 3 pl | δηλῶνται | — |
| Opt | 1 sg | δηλοίμην | — |
| 2 sg | δηλοῖο | — |
| 3 sg | δηλοῖτο | — |
| 1 pl | δηλοίμεθα | — |
| 2 pl | δηλοῖσθε | — |
| 3 pl | δηλοῖντο | — |
| Inf | — | δηλοῦσθαι | — |
| Part | M | δηλούμενος, δηλουμένου | — |
| F | δηλουμένη, δηλουμένης | — |
| N | δηλούμενον, δηλουμένου | — |
Moyen, passif et parfait médio-passif — formes principales
Une seule forme par mode : 1re personne du singulier (2e à l’impératif).
| Mode | Pers. | Moyen | Passif | Médio-passif |
|---|
| Futur | Aoriste | Futur | Aoriste | Parfait | Plus-que-parfait |
|---|
| Ind | 1 sg | δηλώσομαι | ἐδηλωσάμην | δηλωθήσομαι | ἐδηλώθην | δεδήλωμαι | ἐδεδηλώμην |
| Imp | 2 sg | — | δήλωσαι | — | δηλώθητι | δεδήλωσο | — |
| Subj | 1 sg | — | δηλώσωμαι | — | δηλωθῶ | δεδηλωμένος ὦ | — |
| Opt | 1 sg | — | δηλωσαίμην | — | δηλωθείην | — | — |
| Inf | — | δηλώσεσθαι | δηλώσασθαι | δηλωθήσεσθαι | δηλωθῆναι | δεδηλῶσθαι | — |
| Part | M | δηλωσόμενος, δηλωσομένου | δηλωσάμενος, δηλωσαμένου | δηλωθησόμενος, δηλωθησομένου | δηλωθείς, δηλωθέντος | δεδηλωμένος, δεδηλωμένου | — |
12. Verbes en -μι — δίδωμι (donner)
Présent, imparfait et aoriste second complets ; formes repères pour le futur, l’aoriste en -κα et le parfait.
Actif : présent, imparfait et aoriste second
| Mode | Pers. | Présent | Imparfait | Aoriste second |
|---|
| Ind | 1 sg | δίδωμι | ἐδίδων | ἔδων |
| 2 sg | δίδως | ἐδίδως | ἔδως |
| 3 sg | δίδωσιν | ἐδίδω | ἔδω |
| 1 pl | δίδομεν | ἐδίδομεν | ἔδομεν |
| 2 pl | δίδοτε | ἐδίδοτε | ἔδοτε |
| 3 pl | διδοῦσιν | ἐδίδοσαν | ἔδοσαν |
| Imp | 2 sg | δίδοθι | — | δός |
| 3 sg | διδότω | — | δότω |
| 2 pl | δίδοτε | — | δότε |
| 3 pl | διδότωσαν | — | δότωσαν |
| Subj | 1 sg | διδῶ | — | δῶ |
| 2 sg | διδῷς | — | δῷς |
| 3 sg | διδῷ | — | δῷ |
| 1 pl | διδῶμεν | — | δῶμεν |
| 2 pl | διδῶτε | — | δῶτε |
| 3 pl | διδῶσιν | — | δῶσιν |
| Opt | 1 sg | διδοίην | — | δοίην |
| 2 sg | διδοίης | — | δοίης |
| 3 sg | διδοίη | — | δοίη |
| 1 pl | διδοίημεν | — | δοίημεν |
| 2 pl | διδοίητε | — | δοίητε |
| 3 pl | διδοίησαν | — | δοίησαν |
| Inf | — | διδόναι | — | δοῦναι |
| Part | M | διδούς, διδόντος | — | δούς, δόντος |
| F | διδοῦσα, διδούσης | — | δοῦσα, δούσης |
| N | διδόν, διδόντος | — | δόν, δόντος |
Actif : futur, aoriste, parfait, plus-que-parfait — formes principales
Une seule forme par mode : 1re personne du singulier (2e à l’impératif).
| Mode | Pers. | Futur | Aoriste (en -κα) | Parfait | Plus-que-parfait |
|---|
| Ind | 1 sg | δώσω | ἔδωκα | δέδωκα | ἐδεδώκειν |
| Imp | 2 sg | — | — | δέδωκε | — |
| Inf | — | δώσειν | — | δεδωκέναι | — |
| Part | M | δώσων, δώσοντος | — | δεδωκώς, δεδωκότος | — |
Médio-passif : présent et imparfait
| Mode | Pers. | Présent | Imparfait |
|---|
| Ind | 1 sg | δίδομαι | ἐδιδόμην |
| 2 sg | δίδοσαι | ἐδίδοσο |
| 3 sg | δίδοται | ἐδίδοτο |
| 1 pl | διδόμεθα | ἐδιδόμεθα |
| 2 pl | δίδοσθε | ἐδίδοσθε |
| 3 pl | δίδονται | ἐδίδοντο |
| Imp | 2 sg | δίδοσο | — |
| 3 sg | διδόσθω | — |
| 2 pl | δίδοσθε | — |
| 3 pl | διδόσθωσαν | — |
| Subj | 1 sg | διδῶμαι | — |
| 2 sg | διδῷ | — |
| 3 sg | διδῶται | — |
| 1 pl | διδώμεθα | — |
| 2 pl | διδῶσθε | — |
| 3 pl | διδῶνται | — |
| Opt | 1 sg | διδοίμην | — |
| 2 sg | διδοῖο | — |
| 3 sg | διδοῖτο | — |
| 1 pl | διδοίμεθα | — |
| 2 pl | διδοῖσθε | — |
| 3 pl | διδοῖντο | — |
| Inf | — | δίδοσθαι | — |
| Part | M | διδόμενος, διδομένου | — |
| F | διδομένη, διδομένης | — |
| N | διδόμενον, διδομένου | — |
13. Participes déclinés
Déclinaison complète, au singulier et au pluriel. Le participe actif se décline sur la 3e déclinaison (masculin, neutre) et la 1re (féminin) ; le participe en -μενος comme ἀγαθός.
λύω — présent actif
| Nombre | Cas | Masculin | Féminin | Neutre |
|---|
| Singulier | Nominatif | λύων | λύουσα | λῦον |
| Accusatif | λύοντα | λύουσαν | λῦον |
| Génitif | λύοντος | λυούσης | λύοντος |
| Datif | λύοντι | λυούσῃ | λύοντι |
| Pluriel | Nominatif | λύοντες | λύουσαι | λύοντα |
| Accusatif | λύοντας | λυούσας | λύοντα |
| Génitif | λυόντων | λυουσῶν | λυόντων |
| Datif | λύουσιν | λυούσαις | λύουσιν |
λύω — présent médio-passif
| Nombre | Cas | Masculin | Féminin | Neutre |
|---|
| Singulier | Nominatif | λυόμενος | λυομένη | λυόμενον |
| Accusatif | λυόμενον | λυομένην | λυόμενον |
| Génitif | λυομένου | λυομένης | λυομένου |
| Datif | λυομένῳ | λυομένῃ | λυομένῳ |
| Pluriel | Nominatif | λυόμενοι | λυόμεναι | λυόμενα |
| Accusatif | λυομένους | λυομένας | λυόμενα |
| Génitif | λυομένων | λυομένων | λυομένων |
| Datif | λυομένοις | λυομέναις | λυομένοις |
λύω — aoriste actif
| Nombre | Cas | Masculin | Féminin | Neutre |
|---|
| Singulier | Nominatif | λύσας | λύσασα | λῦσαν |
| Accusatif | λύσαντα | λύσασαν | λῦσαν |
| Génitif | λύσαντος | λυσάσης | λύσαντος |
| Datif | λύσαντι | λυσάσῃ | λύσαντι |
| Pluriel | Nominatif | λύσαντες | λύσασαι | λύσαντα |
| Accusatif | λύσαντας | λυσάσας | λύσαντα |
| Génitif | λυσάντων | λυσασῶν | λυσάντων |
| Datif | λύσασιν | λυσάσαις | λύσασιν |
λύω — aoriste moyen
| Nombre | Cas | Masculin | Féminin | Neutre |
|---|
| Singulier | Nominatif | λυσάμενος | λυσαμένη | λυσάμενον |
| Accusatif | λυσάμενον | λυσαμένην | λυσάμενον |
| Génitif | λυσαμένου | λυσαμένης | λυσαμένου |
| Datif | λυσαμένῳ | λυσαμένῃ | λυσαμένῳ |
| Pluriel | Nominatif | λυσάμενοι | λυσάμεναι | λυσάμενα |
| Accusatif | λυσαμένους | λυσαμένας | λυσάμενα |
| Génitif | λυσαμένων | λυσαμένων | λυσαμένων |
| Datif | λυσαμένοις | λυσαμέναις | λυσαμένοις |
λύω — aoriste passif
| Nombre | Cas | Masculin | Féminin | Neutre |
|---|
| Singulier | Nominatif | λυθείς | λυθεῖσα | λυθέν |
| Accusatif | λυθέντα | λυθεῖσαν | λυθέν |
| Génitif | λυθέντος | λυθείσης | λυθέντος |
| Datif | λυθέντι | λυθείσῃ | λυθέντι |
| Pluriel | Nominatif | λυθέντες | λυθεῖσαι | λυθέντα |
| Accusatif | λυθέντας | λυθείσας | λυθέντα |
| Génitif | λυθέντων | λυθεισῶν | λυθέντων |
| Datif | λυθεῖσιν | λυθείσαις | λυθεῖσιν |
εἰμί — présent
| Nombre | Cas | Masculin | Féminin | Neutre |
|---|
| Singulier | Nominatif | ὤν | οὖσα | ὄν |
| Accusatif | ὄντα | οὖσαν | ὄν |
| Génitif | ὄντος | οὔσης | ὄντος |
| Datif | ὄντι | οὔσῃ | ὄντι |
| Pluriel | Nominatif | ὄντες | οὖσαι | ὄντα |
| Accusatif | ὄντας | οὔσας | ὄντα |
| Génitif | ὄντων | οὐσῶν | ὄντων |
| Datif | οὖσιν | οὔσαις | οὖσιν |
λύω — parfait actif
| Nombre | Cas | Masculin | Féminin | Neutre |
|---|
| Singulier | Nominatif | λελυκώς | λελυκυῖα | λελυκός |
| Accusatif | λελυκότα | λελυκυῖαν | λελυκός |
| Génitif | λελυκότος | λελυκυίας | λελυκότος |
| Datif | λελυκότι | λελυκυίᾳ | λελυκότι |
| Pluriel | Nominatif | λελυκότες | λελυκυῖαι | λελυκότα |
| Accusatif | λελυκότας | λελυκυίας | λελυκότα |
| Génitif | λελυκότων | λελυκυιῶν | λελυκότων |
| Datif | λελυκόσιν | λελυκυίαις | λελυκόσιν |
λύω — parfait médio-passif
| Nombre | Cas | Masculin | Féminin | Neutre |
|---|
| Singulier | Nominatif | λελυμένος | λελυμένη | λελυμένον |
| Accusatif | λελυμένον | λελυμένην | λελυμένον |
| Génitif | λελυμένου | λελυμένης | λελυμένου |
| Datif | λελυμένῳ | λελυμένῃ | λελυμένῳ |
| Pluriel | Nominatif | λελυμένοι | λελυμέναι | λελυμένα |
| Accusatif | λελυμένους | λελυμένας | λελυμένα |
| Génitif | λελυμένων | λελυμένων | λελυμένων |
| Datif | λελυμένοις | λελυμέναις | λελυμένοις |